Za podstawę pomiaru napięcia stałego można uznać metodę kompensacyjną, jest ona naturalną i potencjalnie najdokładniejszą metodą pomiaru napięcia. Jest podstawową metodą, ponieważ w kompensacyjnej metodzie realizuje się bezpośrednie porównanie napięcia mierzonego ze wzorcem, a więc realizuje się to, co zawarte jest w definicji pomiaru. Naturalność tej metody wyraża się tym, że kompensowanie jest tożsame z porównywaniem, bo osiągając fizycznie stan kompensacji osiągamy równocześnie stan zrównania. Jest to metoda potencjalnie najdokładniejsza, bo w najprostszym przypadku można osiągnąć dokładność pomiaru praktycznie równą dokładności wzorca. Jednak że niepewność może być większa, gdy w układzie porównywania trzeba realizować dodatkowe funkcje, np. napięcie trzeba dzielić lub wzmacniać. Te dość często konieczne działania zwiększają niepewność wyników kompensacyjnej metody - pomiary elektryczne.

Metoda kompensacyjna pomiaru jest równocześnie metodą zerową, bo stan zrównania stwierdza się jako zerowe wskazanie detektora. Można też powiedzieć, że jest szczególnym sposobem realizacji metody różnicowej, gdy różnica nie jest mierzona, lecz jest doprowadzana praktycznie do zera - pomiary elektryczne.