Energia elektryczna używana do celów pomiarowych to energia potrzebna do wywołania zjawiska elektrycznego, na zasadzie którego analizujemy mierzenie, lub też energia potrzebna do wymuszenia zjawiska na obiekcie badanym, dzięki któremu ujawni się badana właściwość obiektu - pomiary elektryczne.

Do celów pomiarowych potrzebne są źródła energii elektrycznej o szczególnych wymaganiach co do parametrów, przy których energia jest dostępna. Takie wyjątkowe wymagania co do parametrów mogą dotyczyć wielkości napięcia i możliwości nastawiania z potrzebną rozdzielczością, stałości nastawionej wielkości, rodzaju prądu (przemienny, stały), częstotliwości i fazy przebiegu zmiennego, kształtu przebiegu i dokładności realizacji danego kształtu, poziomu szumu, pierwotnym źródłem energii elektrycznej pozostaje z zasady energia publicznej sieci energetycznej, a tylko wyjątkowo konieczne może być użycie energii elektrycznej z niezależnego źródła, np. ze źródła elektrochemicznego - pomiary elektryczne.

Pracujące samodzielnie przyrządy, o różnych nazwach technicznych i handlowych, przeznaczone do zasilania korzystają z zasady z energii pobieranej z publicznej sieci, która w tych przyrządach jest formowana (przekształcana) na różnych zasadach, w wyniku czego otrzymujemy do celów pomiarowych energię o potrzebnych cechach - pomiary elektryczne.

Z zasilaczy stabilizowanych otrzymujemy energię prądu stałego o stabilizowanym napięciu (lub natężeniu prądu). Są nimi przyrządy, w których transformuje się sieciowe napięcie zmienne do potrzebnego poziomu, prostuje, filtruje (z tętnień pozostałych po przekształceniach), stabilizuje na danym lub nastawialnym poziomie. Poza takimi cechami źródła, jak wielkość napięcia i dostępna moc (lub obciążalność prądem), wymagania dotyczą przede wszystkim specyficznych z punktu widzenia pomiarów właściwości, jak: stałości napięcia, rozdzielczości jego nastawiania, poziomu tętnień (ewentualnie również szumu) - pomiary elektryczne.

Stałość jest rozumiana najczęściej jako niewrażliwość stabilizowanego napięcia stałego na zmiany napięcia sieci zasilającej. Można ją z charakteryzować w dwojaki sposób. A mianowicie podaje się dopuszczalny zakres zmian napięcia sieci (np. ą10% napięcia nominalnego) i dopuszczalne w tych okolicznościach zmiany napięcia stałego (stabilizowanego), np. ą0.01% lub ą0.001%. Natomiast przy innym sposobie charakteryzowania podaje się liczbę wyrażającą stosunek względnej zmiany napięcia sieci do względnej zmiany napięcia stałego, a liczbę taką nazywa się współczynnikiem stabilizacji, np. współczynnik stabilizacji 1000 (1000=10%:0.01%) lub 10 000 informuje, ile razy są mniejsze zmiany napięcia stabilizowanego przy danych zmianach napięcia sieci. W drugim sposobie charakteryzowania jakości stabilizacji powinna być podana dopuszczalna zmiana napięcia sieci, czyli zakres stabilizacji - pomiary elektryczne.