Wykonane odpowiednio kondensatory są najlepszymi wzorcami pojemności, a wzorcami indukcyjności własnej cewki. Tak zwane pierwotne wzorce pojemności, jak również pierwotne wzorce indukcyjności są wzorcami liczalnymi. W praktyce oznacza to, że na podstawie kształtu przestrzennego danej konstrukcji i wyników dokładnych pomiarów wielkości geometrycznych, czyli wykonania konstrukcji o dokładnie zadanych wymiarach, oblicza się dokładnie wartość pojemności wykonanego kondensatora lub wartość indukcyjności wykonanej cewki. Oczywisty jest że w takim kondensatorze o liczalnej pojemności, któremu nadaje się korzystny ze względu na dokładność obliczeń kształt, stosuje się dielektryk o dobrze znanej stałej dielektrycznej (powietrze lub próżnię), a we wzorcu indukcyjności stosuje się materiał o znanej przenikalności magnetycznej, czyli też powietrze. Zadanie budowania liczalnego wzorca pierwotnego jest racjonalne, jeżeli potrafimy zapewnić odpowiednią dokładność realizacji projektu, bo w przeciwnym przypadku lepiej skorzystać z drogi pośredniej i doświadczalnie wyznaczyć pojemność zbudowanego kondensatora czy indukcyjność cewki, korzystając z pośredniej drogi, opartej na dokładnym mierzeniu wielkości elektrycznych, np. wykorzystującej dobrze odtwarzalne miary czasu, napięcia i rezystancji - pomiary elektryczne.

Stosowanymi jako wtórne wzorce pojemności używa się specjalnie skonstruowane kondensatory, których dielektrykiem jest powietrze, wówczas kiedy pojemność ma być mała lub kondensatory o dielektryku stałym starannie dobranym, gdy pojemność ma być większa. Najczęściej problemem jest zastosowanie takiej konstrukcji i takich materiałów, które zapewniłyby stałość pojemności, tj. jej niezależność od czasu, ale przede wszystkim od temperatury i wilgotności otoczenia - pomiary elektryczne.